( 1 ) سمهودى نيز در كتاب وفاء الوفا باخبار دار المصطفى نقل كرده است : « يحيى به اسناد از ابو الحمراء نقل كرده است كه گفت : شاهد بودم كه رسول خدا ( ص ) چهل صبح به در خانه على و فاطمه و حسن و حسين مىرفت و دو لبهء در را مىگرفت و مىفرمود : سلام بر شما اهل بيت ، همانا خداوند مىخواهد . . . » ( 2 ) همچنين وى در همان كتاب از ابو الحمراء نقل كرده است كه گفت : « هفت ماه در مدينه بودم همه مانند يك روز بود . رسول خدا ( ص ) هر روز ( در روايت ديگرى هنگام نماز صبح ) به در خانه على مىرفت و سه بار مىفرمود : الصلاة الصلاة الصلاة همانا خداوند مىخواهد . . . » ( 3 ) ابن جرير و ابن ابى حاتم از قتاده دربارهء اين فرمودهء الهى كه « همانا خداوند مىخواهد . . . » نقل كرده‌اند كه گفت : « اينان همان اهل بيت‌اند كه خداوند از بدى پاكشان ساخت و به رحمت خود محظوظشان داشت . » همچنين سيوطى در در المنثور گويد : « و ضحاك بن مزاحم حديث كرده است كه پيامبر ( ص ) مىفرمود : ما اهل بيتيم كه خداوند پاكشان ساخت ما درخت نبوت و جايگاه رسالت و محل آمد و شد فرشتگان و خانه رحمت و كان دانشيم . » ( 4 ) على القارى در شرح شفا نوشتهء قاضى عياض پس از ذكر آيهء مورد بحث گويد : « مقصود از اهل بيت در اين آيه ، زنان پيامبر ( ص ) هستند . زيرا آنان در خانه پيامبر بودند . اين سخن از ابن عباس هم روايت شده است . » همچنين وى گويد : « از ابو سعيد خدرى و عده‌اى از تابعان نقل شده است كه گفته‌اند : « مراد ، على و فاطمه و حسن و حسين است و منعى براى جمع اين نظر و نظر سابق وجود ندارد . » اما اين كه شيعيان اهل بيت را تنها مختص به فاطمه و على و دو پسر اين دو مىدانند به اين خاطر است كه در روايت آمده : « آن حضرت ( ص ) روزى به هنگام صبح در حالى كه عبايى بافته از پشم سياه بر دوش داشت ، از خانه بيرون شد . پس حسن آمد و آن حضرت وى را داخل عبا كرد سپس حسين آمد و او را نيز به درون عبا كرد آنگاه فاطمه و پس از وى على آمد و آن حضرت آن دو را نيز زير عبا كرد و آنگاه فرمود : همانا خداوند مىخواهد . . . » اما احتجاج شيعه بر عصمت آنان و حجت دانستن اجماع در اين باره مردود است به اين كه با توجه به ما قبل و ما بعد اين آيه نمىتوان مراد از اهل بيت را همين چهار نفر قلمداد كرد . حديثى هم كه شيعه در اين باره بدان استناد مىكند تنها حاكى از آن است كه اين چهار نفر از اهل پيامبرند نه اين كه ديگران اهل بيت آن حضرت نيستند . ( 5 ) نگارنده : جمعى كه اين نويسنده بدان اشاره كرده ، با توجه به آن چه عكرمه از ابن عباس